Violet wist met steun van Tine haar talenten te verzilveren

Ze studeerde magna cum laude af als bio-ingenieur en schreef een doctoraat over de impact van afvalbeheer op de waterkwaliteit – een hot item. Toch lag de weg naar een betaalde job niet zomaar open voor Violet. Arbeidsconsulente Tine gaf haar een duwtje in de rug.

‘Voor de lekkere chocolade,’ antwoordt Violet lachend op de vraag waarom ze van Kenia naar België verhuisde. ‘Maar dat is natuurlijk niet de enige reden. De lage landen, en dan vooral de Bio-ingenieurswetenschappen aan de UGent, hebben een ijzersterke reputatie op het vlak van duurzaamheidstechnologie, een thema dat mij na aan het hart ligt.’

Dorpsmeisje

‘Ik ben geboren in Kisumu, in het westen van Kenia. Vandaag is Kisumu een grote stad, maar op dat moment was het nog heel landelijk. Op mijn vierde zijn we verhuisd naar Nairobi, waar ik school liep. In de vakanties keerden we telkens terug naar het dorp.’
‘Na mijn middelbare school ben ik industriële scheikunde gaan studeren in Oeganda, aan de Makerere-universiteit in Kampala: een van de oudste en gerenommeerdste universiteiten van Afrika. Drie jaar ben ik daar gebleven, net genoeg om mijn bachelor te behalen. Daarna ben ik terug naar Nairobi getrokken. Er waren problemen in Kenia naar aanleiding van de verkiezingen, en ik wou thuis zijn bij mijn familie.’

Werken in de Keniaanse Vito

‘Terug in Nairobi kon ik aan de slag gaan als onderzoekswetenschapper in het KIRDI, het Kenya Industrial Research and Development Institute – zowat de Keniaanse tegenhanger van VITO. Daar werkte ik onder meer mee aan de standaardisatie van de normen voor de industrie, en ik gaf advies aan kmo’s en grotere bedrijven over hoe ze processen konden verbeteren, een business konden opstarten … op een duurzame manier.’
‘Die job wakkerde mijn interesse in duurzame technologieën aan, en ik kreeg zin mij te verdiepen in de thematiek. Ik besloot naar België te komen om bio-ingenieurswetenschappen te studeren aan de UGent. De faculteit heeft een ijzersterke reputatie op het vlak van water- en milieutechnologie.’

Droge rivier

‘Tijdens mijn studies heb ik me gespecialiseerd in duurzame watertechnologieën. Een van de redenen was het watertekort in Kenia. Neem nu Kisumu, mijn geboortedorp. Als kind was er een rivier waar we water konden halen, maar die is intussen zo goed als opgedroogd. Dat probleem wou ik mee helpen oplossen.’
‘Als onderwerp voor mijn thesis koos ik voor het verband tussen afvalbeheer en de gevolgen daarvan op de waterkwaliteit. Een onderwerp dat ik verder heb uitgewerkt in mijn doctoraatsthesis. Tijdens die doctoraatsjaren heb ik mijn huidige man leren kennen, en we zijn een gezin gestart. Zo ben ik in België blijven hangen.’

Uitdaging

‘Na mijn doctoraat ben ik op zoek gegaan naar een job in België, maar dat was een grotere uitdaging dan gedacht. Ik heb vaak gesolliciteerd voor jobs waarvan ik wist ik ze aankon. Toch kwam mijn kandidatuur nooit in aanmerking. De feedback die ik kreeg, was dat mijn Nederlands niet goed genoeg was. Ik lees en begrijp Nederlands heel goed, alleen bij het spreken maak ik nog fouten. Communiceren lukt me dus wel.’
‘Een tweede drempel was mijn – in hun ogen – gebrek aan werkervaring. Veel potentiële werkgevers beschouwden mij als een pas afgestudeerde, terwijl ik al gewerkt had in Kenia en mijn doctoraat ook al een soort werkervaring was.’

Van vlees en bloed

‘Toen de VDAB me voorstelde om een traject te volgen bij Divergent, was ik wel geïnteresseerd. Tine, mijn begeleidster bij Divergent bleek echt fantastisch. Ze zag me niet gewoon als de zoveelste cliënt die ze dringend aan een job moest helpen, maar als een mens van vlees en bloed die ook mentaal soms wat aanmoediging nodig had. Daar was ik haar heel dankbaar om. Solliciteren kan behoorlijk stresserend zijn.’
Tine nam ook de tijd om te kijken wie ik ben en te luisteren naar wat ik precies wou. En waar ik van droomde, was een job die te maken heeft met duurzame watertechnologie. Het liefst bij de overheid of een politiek neutrale organisatie, waar je de kans krijgt om met verschillende nationale en internationale stakeholders samen te werken. Ik wou ook weg uit de academische wereld, weg van de theorie, om praktische taken uit te voeren die een reële impact hebben op het leven van mensen.’

Springplank

‘Op vraag van Tine heb ik een lijst opgesteld met alle organisaties waar ik voor wou werken. Zij is dan gaan aankloppen bij die organisaties. Dat was meteen ook de grootste meerwaarde van Tine. Ze was als een vriendin die mij aan haar kennissen voorstelde: dit is Violet en dit zijn haar kwaliteiten. Een soort springplank, het extra zetje dat je nodig hebt om ergens binnen te geraken.’
‘De aanpak van Tine sloeg aan. Ik mocht een beroepsverkennende stage doen bij Aquafin. Bij dat bedrijf, dat afvalwater zuivert, werken ze met robots die metingen doet. Een van mijn taken was de resultaten van die metingen in hun labsysteem inbrengen. De manager was heel tevreden met mijn werk, en heeft een heel positieve aanbeveling geschreven voor mij.’

Monitoring via satellieten

‘Op basis van die aanbeveling heeft Tine nog andere bedrijven op mijn lijst gecontacteerd. Antea, een advies- en ingenieursbureau gespecialiseerd in oplossingen op het gebied van milieu, infrastructuur, ruimte en water, reageerde als een van de eersten. Ik mocht een stage lopen in het bedrijf.’

‘Bij Antea maakte ik een analyse van producten voor teledetectie, bedoeld voor het monitoren van de waterkwaliteit vanop – zelfs heel grote – afstand. Een heel fijne job. Ik hou ervan nieuwe dingen te ontdekken, en om op internationaal niveau te werken. Omdat de apparaten werken via satellieten, kan ik bijvoorbeeld de watersituatie in Kenia analyseren vanuit België. ‘

De juiste begeleiding

‘Intussen heb ik een vast contract gekregen bij Antea. Ik werk er op het teledetectieproject, maar ook op andere lokale en internationale projecten. Dat maakt mijn job zo boeiend en afwisselend. Dat ik niet perfect Nederlands spreek, is niet zo belangrijk hier. Ze hebben oog voor mijn andere kwaliteiten, en ik communiceer in het Engels.’

‘Ik ben Tine heel dankbaar voor de steun die ze me heeft gegeven. Een tijdje geleden sprak ik met een Keniaanse vriendin over solliciteren in België. Ik heb haar meteen aangeraden contact op te nemen met Divergent. Ook al hebben ze misschien niet meteen de geknipte job in de aanbieding, ze geven je de begeleiding en steun die je nodig hebt zodat de juiste deuren opengaan voor jou.’

Arbeidsconsulente Tine Dufour:

‘Violet had al heel wat sollicitaties achter de rug toen ze bij mij in begeleiding kwam. Ze is een heel intelligente bio-ingenieur milieutechnologie, gespecialiseerd in water, die haar vak kent en weet wat ze wil.’
‘Het eerste wat ik heb gedaan, was haar helpen haar cv wat bij te schaven. Werkzoekenden uit de academische wereld, en zeker wanneer ze hebben gedoctoreerd, lijsten vaak al hun publicaties op. Maar voor een privé-organisatie is het veel interessanter om de juiste competenties in de verf te zetten.’
‘Ook haar motivatiebrief hebben we aangepakt. Anderstaligen hebben de neiging al hun talenten op te sommen, alsof ze hun minder goede kennis van het Nederlands willen overcompenseren. Je focust veel beter op de talenten die relevant zijn voor de job waarvoor je solliciteert.’
‘Daarna heb ik de potentiële werkgevers van Violets lijst gecontacteerd; eerst per mail, dan telefonisch. In de mail stelde ik Violet en haar belangrijkste talenten en ambities voor. Meteen somde ik ook de drie stagevormen op die we aanbieden: de beroepsverkennende stage, de beroepsinlevingsstage en de individuele beroepsopleiding, met de bedoeling een plek te vinden waar Violet relevante werkervaring kon opdoen.’
‘Via die contacten kon Violet stages lopen bij Aquafin en Antea. Bij Aquafin was er jammer genoeg geen vacature, maar Antea heeft haar een vast contract aangeboden na haar beroepsverkennende stage van één maand die is overgegaan in een beroepsinlevingsstage van vier maanden.’
‘Voor beide partijen was het wat aftasten: zou een job in een privéorganisatie Violet liggen? Ze heeft inderdaad even de switch moeten maken. Bepaalde zaken minder grondig analyseren dan ze in een academische context zou doen bijvoorbeeld. Maar uiteindelijk waren zowel de werkgever als Violet zelf heel tevreden. Een verhaal met een happy end voor iedereen.’