Terug aan het werk met een hersenletsel

Na een ernstig sportongeval, is Filip Ruys genoodzaakt om te stoppen als bouwkundig projectleider. Zijn hoofd duizelt. Na vier jaar zoeken en revalideren, krijgt hij opnieuw een kans op de arbeidsmarkt bij de CM. Samen met Divergent stelt hij een voorzichtig stappenplan op.

‘Je moet jezelf durven uitdagen om te kunnen groeien’

Bij de CM waren ze bereid om een extra binnenmuur aan het kantoor toe te voegen, zodat Filip in alle rust en stilte kon werken. Er mogen nog altijd niet te veel prikkels binnenkomen. Niet te veel zonlicht, mensen, muziek of lawaai. Filip heeft altijd een zonnebril op zak en zoekt de drukte niet op. Maar voor de rest gaat het zoveel beter dan ooit verwacht.

Woensdag, rustdag
Filip werkt als gebouwenbeheerder op de dienst logistiek van de CM Waas en Dender in Sint-Niklaas. Hij volgt verschillende projecten op, zowel renovaties als nieuwbouw, zowel voor de CM als voor zusterorganisaties binnen de katholieke zuil. Zijn technische bagage, expertise als projectleider en ervaring met de wetgeving op overheidsopdrachten komen goed van pas voor de CM. Vier dagen per week fietst hij van Stekene naar Sint-Niklaas. “Op woensdag werk ik niet. Die dag heb ik nog altijd nodig om op adem te komen. Maar voor iets dringends mogen ze me altijd bellen.”

Workaholic
Zijn ongeval dateert intussen al van 2010. Filip glijdt van een voetbalveld af en komt met zijn hoofd op een betonnen trap terecht. Na een week mag hij het ziekenhuis al verlaten. Veel te vroeg, zo zal later blijken. Filip runt op dat moment samen met 1 vennoot een architectenbureau met 4 werknemers. Hij is het gewend om keihard te werken en lange dagen te kloppen. Maar het lukt niet om die draad terug op te pikken. Hij wordt snel moe, gaat gebukt onder enorme hoofdpijn en kan zich niet lang genoeg concentreren.

Revalidatie
Filip is gedwongen om te stoppen als projectleider. Hij krijgt medicijnen voorgeschreven om de pijn te verminderen en prikkels af te vlakken. Anderhalf jaar gaat voorbij. Filip leert koken en maakt zich nuttig in het huishouden, maar voor de rest loopt hij suf van de medicijnen. Het is een adviserend geneesheer van de CM die aanvoelt dat er iets niet klopt aan zijn behandeling. Hij stuurt hem naar een neuroloog in het UZ Gent. Daar ontdekken ze een hersenletsel. Filip start een intensief revalidatietraject van 3 maanden.

‘Het mocht allemaal niet te snel gaan. Ik wou niet nog eens met mijn hoofd tegen een muur knallen.’

Zelfvertrouwen
Na de revalidatie is het belangrijk om bezig te blijven. Hij kan het eerste jaar stage lopen bij de klusjesdienst van het UZ Gent. “Allemaal zeer vrijblijvend, slechts een paar halve dagen per week. Het was ideaal om mijn zelfvertrouwen terug op te bouwen en mijn twijfels weg te nemen. Op dat moment zat ik niet te wachten op nog meer tegenslagen.”

Overgekwalificeerd
Filip staat intussen ingeschreven bij Divergent en blijft niet bij de pakken zitten. Hij solliciteert als klusjesman, vooral bij sociale organisaties, verzorgingstehuizen en scholen. Maar werkgevers happen niet toe. Als projectleider is hij overgekwalificeerd en ook zijn hersenletsel schrikt af. “Mensen denken al snel dat je ze niet meer allemaal op een rijtje hebt, dat je zwakbegaafd bent geworden. Een hersenletsel is moeilijker om uit te leggen dan een fysieke beperking.”

Grenzen
De CM toont wel interesse voor zijn CV. Ze nodigen hem uit en vragen of hij niet op de dienst gebouwenbeheer wil komen werken. “Een interessant aanbod, maar het schrikte mij natuurlijk ook af.” Filip contacteert Divergent voor ondersteuning. Er komt een jobcoach langs die samen met Filip en het diensthoofd een haalbaar traject uitstippelt. Hij begint aan een regime van 2 dagen per week en een duidelijk takenpakket. Na zes maanden verdubbelen zijn werkuren. De jobcoach komt regelmatig langs voor persoonlijke gesprekken met Filip en feedbacksessies met het diensthoofd erbij. “Je moet jezelf durven uitdagen om te kunnen groeien. Dat is niet evident, maar ik heb gelukkig een diensthoofd dat mij nauwgezet opvolgt en mijn grenzen helpt bewaken. Dat is nodig, want ik zou veel te veel hooi op mijn vork nemen.”

Groepssessies
Divergent nodigt Filip ook uit op groepssessies voor een 10-tal mensen met een niet-aangeboren hersenletsel (NAH). Ze krijgen handige tips om met hun beperking terug aan de slag te gaan. “Tijdens die sessies leerden we ook communiceren over NAH. Hoe leg je dat op een eenvoudige manier uit aan de mensen met wie je moet werken? In het begin durfde ik dat zeker niet tegen iedereen te vertellen. Ik was bang dat ik een stempel zou krijgen, dat ze me anders zouden behandelen.” Voor elke cliënt maakt Divergent ook een ‘gepersonaliseerde’ infobundel rond NAH.

Zelfevaluatie
Filip legt zichzelf regelmatig op de rooster. Hoe is de dag of de week verlopen? Wat is er goed geweest? Waar ging het mis? En hoe kan ik dat in de toekomst voorkomen? “Dankzij die zelfreflectie heb ik geleerd om kleine overwinningen te vieren. Het was niet altijd gemakkelijk, maar dit ongeval heeft me ook in de positieve zin veranderd als mens. Ik kan nu veel beter relativeren en genieten dan tien jaar geleden. Ik ben ook optimistischer geworden en minder gejaagd. Het is wat het is en daar maken we samen het beste van.”