‘Mensen met autisme zijn welkom in ons team’

In het Universitair Ziekenhuis van Gent werken 6000 personeelsleden en komen elke dag zo’n 3000 patiënten. Al deze mensen worden vanuit een groot ondergronds magazijn voorzien van materiaal. Dienstverantwoordelijke Leon Philippe De Ryck heeft twee medewerkers in dienst met autisme en laat elk jaar 5 mensen met een beperking stage lopen op zijn afdeling. Hij is enthousiast over de samenwerking met DIVERGENT. “90 procent van de stagiaires maakt er een succesverhaal van.”

Alert en plichtbewust
Een magazijn is een ideale omgeving voor mensen die houden van orde, herhaling en structuur. Het DIVERGENT weet dat de kelders van het UZ een aantrekkelijke werkplek is voor mensen met autisme. Er zijn weinig prikkels, de taken zijn duidelijk afgebakend en het verloop van een werkdag is voorspelbaar. Het team van De Ryck bestaat uit 23 medewerkers. Ze vormen een kleine, gesloten gemeenschap, die weinig contact heeft met de rest van het UZ. “Ik ben enorm tevreden over onze twee magazijniers met autisme. Ze zijn enorm alert, gefocust en plichtsbewust. Als er iets niet klopt met een order, dan komen ze dat meteen melden. Mensen met autisme zijn dan ook meer dan welkom in ons team,” aldus De Ryck.

Succesvolle stages
De stages die het Divergent regelt, zijn volgens de dienstverantwoordelijke een ideale manier om elkaar en het werk te leren kennen. “De jobcoach weet wat voor mensen goed aarden in ons magazijn. Met die kandidaten komen ze langs voor een verkennend gesprek en een rondleiding. Als ze het zien zitten, dan stellen we samen een traject op.” De meeste stagiairs beginnen voorzichtig, met een paar halve dagen per week. Het aantal werkuren wordt stelselmatig verhoogd, tot ze fulltime meedraaien. “Als het goed loopt, zien we hun zelfvertrouwen elke dag toenemen. Sommige mensen bloeien hier echt open en dat is mooi om te zien,” zegt De Ryck. Zowat 90 procent van de stages zijn succesvol. “Deze mensen hebben zoveel in hun mars. We moeten ze gewoon wat extra tijd en aandacht geven.”

Beperking bespreekbaar maken
De stagiaires blijven 6 tot 8 weken. Op de werkvloer worden ze begeleid door een persoonlijke meter of peter. “Die begeleiders zijn de meest sociale mensen binnen ons team die het werk goed kunnen uitleggen en niet meteen hun geduld verliezen. Aan de stagiaires merk je niet altijd dat ze een beperking hebben, maar tijdens een sollicitatiegesprek wordt dat toch bespreekbaar gemaakt. Wat is de problematiek? Wat zijn hun sterktes? Waar hebben ze het moeilijker mee? Ze mogen zelf kiezen of er over hun beperking gecommuniceerd worden met de andere collega’s. Soms houden mensen dat liever stil, omdat ze beschaamd zijn of bang om op een andere manier behandeld te worden.”

Stijgende lijn motiveert
Een stage bij het UZ is vaak een eerste stap om in deze branche aan de slag te gaan. Daarna mogen ze het als orderpicker gaan proberen in de farmaceutische sector, de haven of een logistieke speler. “Daar is vaak meer chaos en meer sociaal contact met verschillende mensen. Er zijn ook onverwachtse pieken in de bestellingen, waardoor het tempo af en toe moet worden opgedreven. Niet iedereen kan dat aan,” weet Leon Philippe De Ryck. “Wij laten de stagiaires zelf hun tempo bepalen. Via ons computersysteem kunnen ze wel hun snelheid opvragen. Op het eind van de rit maken we daar een grafiek van. Meestal gingen hun prestaties in stijgende lijn. Zoiets werkt natuurlijk alleen maar motiverend.”

Maatschappelijke plicht
De Ryck beschouwt de stages als een win-win voor iedereen. “Met elke order die ze klaarzetten, zijn wij geholpen. Intussen leren ze elke dag bij. Het is niet alleen de maatschappelijke plicht van ons ziekenhuis om mensen te genezen, maar om ze ook groeikansen te bieden. Dat past bij het DNA van het UZ Gent. Onze personeelsafdeling heeft dan ook veel expertise op het vlak van re-integratie. Voor mensen met medische klachten wordt er binnen het UZ altijd op zoek gegaan naar haalbare alternatieven.”